Өлең, жыр, ақындар

Қайда кеттің бұлтың-бұлтың боп қашып

  • 16.06.2021
  • 0
  • 0
  • 932
Қайда кеттің бұлтың-бұлтың боп қашып,
ала толқын, тоқтай тұршы, тоқташы:
Сенің ернің керек болып тұр маған
сүю үшін жағалаудың көк тасын.
Бара жатқан жоқ шығарсың от тасып,
самал, сен де тоқтай тұршы, соқпашы:
Саусақтарың керек боп тұр, сипауға
түнгі алқапқа тұнып өскен шөп басын.
Бала шалғын, сипайыншы сені келіп
Күн батыстың майда-самал желі болып.
Жасыл тастар, сүйейінші сені келіп
ала құйын толқын болып тебіреніп.
Сонда ғана құмарым бір басылар,
сонда ғана көңілім бір ашылар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көкжиектен көтерді күн кірпігін...

  • 0
  • 0

Көкжиектен көтерді күн кірпігін.
Ерке сұлу күле оянды құрбысы-ау.
Шәлі-бұлттың мойнына іліп жыртығын
Күн сәулесін қабыл алып тұрды тау.

Толық

Туған жер

  • 0
  • 0

— Туған жерің қай жер, — деді, — жаңа ақын?
— Ол жерде де аспан мен күн болатын.
— Туған жерің қай жер? — деді бір келіншек күлегеш,
— Қара жер! — деп жауап бердім, — су емес.

Толық

Шаңырақ

  • 0
  • 0

"Шын жыласа адамдар
Соқыр көзден жас шығады" деген бар.
Ал, өз басым жылағанын әйнектің
Көрдім —соны өлең еттім, қайғы еттім.

Толық

Қарап көріңіз