Махаббат ескiре ме, ескiре ме? – Исраил Сапарбай

Махаббат ескiре ме, ескiре ме?
Ерсiлеу мұның өзi естiле ме?
Iшiнде емге татыр бiр есер жоқ
Апырай, жұрттың бəрi естi неге?
Нелiктен мына жұрттың бəрi ақылды? –
Дəрiптеп жүрмiн бе, əлде, дарақымды?
Қодарлар Баяндардың бəсiн бұлдап,
Жиенқұл менсiнбей жүр Сара ақынды.
Саудалап көрiнгендер көктем гүлiн,
Қозылар қоңыз терiп кеткен бүгiн.
Саясын сағалаған Бөктергiнiң
Кiм ойлап жатыр дейсiң кептер мұңын.
Махаббат көнере ме, көнере ме?
Көнеден көктем гүлдеп көгере ме?
Көңiлдi қозы-лақтай көгендегi
Көр-жермен алдап жүрмiн неменеге?
Махаббат таусыла ма, таусыла ма?
Екеудiң арасынан дау шыға ма?
…Əуелеп аспанға ұшқан алты қаздың
Құлаққа естiледi даусы ғана…
Махаббат орала ма, орала ма?
Жоқ, əлде iзiм-қайым жоғала ма?
…Елiк қыз есiктегi неге сонша
Етжендi еркелейдi Төрағаға?
Есiк пен Төр арасы көк пен жердей.
Сайрай ма көңiл құсы көктем келмей?!
…Мен-дағы есiмдi алған бiр бикештi
Боламын сүйiп тұрып жек көргендей.
Махаббат жаңара ма, жаңара ма?
Ақ қызға неге құмар қара бала?
Қонып жүр гүлден-гүлге көк көбелек,
Сорып жүр гүлдiң нəрiн бал ара да…
Махаббат…