Кезiнде бəрi болған, бəрi болған – Исраил Сапарбай

Кезiнде бəрi болған, бəрi болған,
Бүгiнде əрi шындык, əрi жалған.
Құндыз да жағамызға жараса қап,
Жұлдыз да тұрушы едi жанып алдан.
Салмақтап сақинасын Сауысқан-қыз,
Сабырды сарқып iшiп тауысқанбыз.
Көз салған көш алдына Төлегендей
Бiрiнен бiреуiне ауысқанбыз.
Бiрiнен қу қыздардың бiрi өткенде,
Жүрегiң жүрдек соғып дiр еткенде,
Баянға басымызды байлап берiп,
Күтушi ек жылы сөздi Жiбектен де.
Сұлу ғой қыз кезiнде бəрi қыздың,
Апыр-ау, сол сұлу ма –
Жарымыз кiм?
Жоғалтса сақинасын Сауысқан-қыз,
Сырғасы құлағында сары күздiң.
Бəрi рас,
Бəрi ақиқат,
Болған бəрi...
Бүгiнде жанқалтамыз толған дəрi.
Құдай-ау, бiздер қайда,
Қыздар қайда –
Ұқсаған ақтиiнге ормандағы?