Өлең, жыр, ақындар

Құбылып шыққан сырнайсың

Құбылып шыққан сырнайсың
Жүректің жырын жырлайсың
Жанымды менiң паршалап,
Тәнiмдi менiң турайсың.

Құбылып шыққан сырнайсың
Жүректің жырын жырлайсың,
Сиқыры бар ма көзіңнің.
Сезімнің жібін ұрлайсың.

Құбылып шыққан сырнайсың.
Жүректiң жырын жырлайсың.
Шақырып мені алыстан,
Қолыңды маған бұлғайсың.

Құбылып шыққан сырнайсың.
Жүректің жырын жырлайсың.
Алдымда менiң күлімдеп,
Жадырап күндей тұрғайсың.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көңіл мезгілдері

  • 0
  • 0

Қыс болып көңіл шіркін тарылады,
Жүрегім бомба болып жарылады.
Болмыстың оты ертеп күйдіргенде,
Жүрегім дос-жаранды сағынады.

Толық

Балақан

  • 1
  • 0

Атасының ботасы
Әкесiнiң қозысы
Атасының құлыны
Әкесiнің жұлыны

Толық

Тілге керек тиянақ

  • 0
  • 0

Жаңа туған сәбидің
Екi анасы болмайды
Қазақ тілі мүсәпір
Көңiл соған толмайды

Толық

Қарап көріңіз