Өлең, жыр, ақындар

Құбылып шыққан сырнайсың

Құбылып шыққан сырнайсың
Жүректің жырын жырлайсың
Жанымды менiң паршалап,
Тәнiмдi менiң турайсың.

Құбылып шыққан сырнайсың
Жүректің жырын жырлайсың,
Сиқыры бар ма көзіңнің.
Сезімнің жібін ұрлайсың.

Құбылып шыққан сырнайсың.
Жүректiң жырын жырлайсың.
Шақырып мені алыстан,
Қолыңды маған бұлғайсың.

Құбылып шыққан сырнайсың.
Жүректің жырын жырлайсың.
Алдымда менiң күлімдеп,
Жадырап күндей тұрғайсың.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көңіл мезгілдері

  • 0
  • 0

Қыс болып көңіл шіркін тарылады,
Жүрегім бомба болып жарылады.
Болмыстың оты ертеп күйдіргенде,
Жүрегім дос-жаранды сағынады.

Толық

Ұстаздардың ұстазы

  • 0
  • 0

Ұстаздан білім алады,
Батырлар да, дана да.
Ұстаздың еткен еңбегі,
Қалады мәңгі санада.

Толық

Іздерім жатыр

  • 0
  • 0

Заманым құйын құбылған,
Көкейден жырым құйылған.
Даламның жазық төсінде,
Іздерім жатыр шұбырған.

Толық

Қарап көріңіз