Мен саған бірде көктем, бірде күзбін – Исраил Сапарбай

Мен саған бірде көктем, бірде күзбін.
(Көңілде құйын ойнап жүр ме біздің?..)
Тұманды, күмəндімін күздігүні,
Көктемде саған арнап гүлдер үздім.
Мен саған бірде көлмін, бірде шөлмін.
Ем-домы табылар ма бұл кеселдің?
Кейбірде ағыл-тегіл ақтарылып,
Кейбірде əрең-əрең тілдесермін.
Мен саған бірде күнмін, бірде түнмін.
Өлшеулі түрін қара құрметімнің?!
Артылып жақсылығы бір басынан
Жарығы түсіп жатыр кімге кімнің?..
Мен саған бірде жақын, бірде алыспын.
Шешілмес шер тарқамай жұмбағы іштің...
Кейбірде сезінбеймін сені бар деп,
Кейбірде өзіндеймін күнбағыстың.
Білмеймін, нендей сиқыр бар осында?
Сенделдім сеңдей сезім арасында.
Адасып жүрген жаннан кейде аумаймыз
Екеуміз бір өзеннің жағасында...