Ностальгия
- 0
- 0
Бірден-бірге азайып отты өлеңім,
Көз мұңымен қарайды көпке көңілім.
Өткені ме шынымен жазғы наздың,
Өткені ме шынымен көктемемнің?
Болды ғой сыз өткендей табанымнан
Болды ғой сыз өткендей табанымнан,Қар жауды, қалқам, неге қабағыңнан?
Мен де бір нəзік гүл ем...
Суық сорып,
Үзіліп түссем неттім сағағымнан?
Жылуын жанарыңның жиып алып,
Əп-сəтте кетпек пе едің үйіңе алып?
Қараймын
қабағына жаутаң-жаутаң,
Көзіме қоңыр мұңды құйып алып.
Шанасын аяз толы атқа байлап,
Арадан өткені ме ақпан ойнап,
Қалайша бір уыс боп қалар мынау,
Жайылып етек-жеңі жатқан аймақ?
Шытпашы қабағыңды,
өтінемін,
Онсыз да көлеңкелі көкірегім.
Көміліп көк теңізге қалмай ма əлем,
Төгілсе шарасынан екі көлім?..
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Кәусар
Күшті -
★Fati★
```2026``` -
Сех
Керемет
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі