Қанға біткен қараулық қайдан қалсын? – Исраил Сапарбай

Қанға біткен қараулық қайдан қалсын?
Адал болсаң,
Ақ болсаң – Пайғамбарсың!
Боз басыңмен,
Жуылмас көз жасыңмен
Жан хауызың бір рет лайланғасын.
Қызыл көрсең,
Құнығып қымбат көрсең,
Кім болмақсың күнəға бір батқан соң?
Тазарады дегенге мен сенбеймін
Көңіл кірі көз жасын құрғатқан соң.
Жапа шегер жан гүлі у сепкенде,
Өрттің тілі басылар су сепкенде.
Жүрек өртін,
Жан дертін жазбақ үшін
Дəрі-дəрмек жасалар қу шөптен де.
Қолдан қалай түспейді күрең кесе,
Бірі у беріп,
Досыңның бірі емдесе?..
Жерді басып жүргенің кімге керек,
Жүріп өткен ізіңнен гүл өнбесе?!