Өлең, жыр, ақындар

Өлара

  • 20.07.2021
  • 0
  • 0
  • 788
Менен жыр,
Сенен жаңбыр тоқтағалы
Көңілім көк жүзіне көп қарады.
Көзінде көк аспанның шөкім бұлт жоқ,
Кірпігі Күннің ғана шоқтанады.
Маған жыр,
Саған жаңбыр таңсық болып,
Іриміз ішімізден қамсүттеніп.
Көнетоз көкірегім қақырайды
Күн қаққан қаңылтырдай қаңсып қалып.
Сəулеті,
Салтанаты,
Сəні кеткен
Даладан дəмегөйлі əлі Көктем.
Көп болды көрмегелі көк нөсерді
Сауырын сардаланың салып өткен.
Айрылған домбырадай тілден, жақтан
Күндердің қайыры жоқ жүрген, жатқан..
Аузынан айдаһардың шыққан лептей
Аңызақ жел еседі Күнгей жақтан.
Арасы Көктем, Жаздың үзілместен
Дүние өтіп жатыр ұзын көшпен.
Маған жыр,
Жерге жаңбыр бермесең де,
Батар күн,
Қия алмаймын жүзіңді өшкен...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын гүлі

  • 0
  • 0

Қызарады қызды айтсам жүзің неге?
Қинай ма əлде қыпша бел, қызу дене?
Ақын гүлін, ағайын, аялай гөр,
Болмайды оны таптауға, үзуге де!

Толық

Қарақат көз, қарағым, мойыл – жанар

  • 0
  • 0

Қарақат көз, қарағым, мойыл – жанар,
Қандай жiгiт қалаулы ойыңда бар?
Он сегiзге жеткенше ойын болар,
Он сегiзден өткен соң тойың болар.

Толық

Жас қарағай

  • 0
  • 0

Қамыққан қара күзде, жас қарағай,
(Қалып ең қайдан жалғыз қасқа бала-ай?..)
Қайыстай қатып қалған қара жерге
Тамады кірпігіңнен жас домалай.

Толық

Қарап көріңіз