Бұйығып – Исраил Сапарбай

Бұйығып,
Бұлт ішінде ұйыған Ай...
Кенеттен мына күннің суығаны-ай.
Сарғайып үлгірмеген жапырақтың
Болмақшы сары аязда күйі қалай?
Көзіне қоңыр кеште шер құйылып,
Қарайды құла дүзге жол қиылып.
Ақ қарды əзер-əзер көтеріп тұр
Жас қайың,
Жапырағы жерге иіліп.
Аулада шуақтайтын шеше, бала
Жып-жылы емес пе еді кеше ғана?
Адамның алақолдау көңіліндей
Тау ала,
Дала да ала,
Көше де ала...
Арасын жалғайтын түс жоқ болғасын,
Жарасым таба алмай тұр ақ пен жасыл.
Алдында кəрі қыстың жас келіндей
Иеді ақ жамылған бақтар басын.
Жазалап жасыл менен жезді бірге,
Қытымыр қыс қаһарын сездіруде.
Қалғанша қар астында көктей солып,
Сарғайған жақсы екен-ау мезгілінде...