Тағдыр – Исраил Сапарбай

Тағдыр,
Мені жасытпа, ашындырма,
Кез келгенді кеудемсоқ басындырма.
Бөлек етпе елімнің еншісінен,
Бөле деп те айтпаймын жасыл нұрға.
Тас төбемнен өнісі түскен құлап
Керек емес жемісі піскен Жұмақ.
Көп пенденің бірімін,
Айқай-шусыз
Іштен тынып жүретін, іштен жылап...
Көп пенденің бірімін жерде жүрген,
Өксіп-өксіп өтермін мен де өмірден...
Пенде деген не, тəйірі,
Мың-мың жылдық
Мұз құрсанған құзды да жел жемірген!
Іштен балқып,
Жүргенде іштен еріп,
Жұмақ шіркін жатпайды түске де еніп.
Ұлылықтың ұғымы ұланғайыр,
Кісілікке жарасар – Кішкенелік.
Кішкенемін,
Кішілік мін демелік,
Ұлы болар ұл туса, күндемелік.
...Тал ағашы жанында жайқалса да
Бал арасы қонады гүлге келіп...