Көкейтескен – Исраил Сапарбай

Далам анау етек-жеңі далиған,
Жалғыз соның соңында жүр ар-иман.
Ата-баба аманатын кіршіксіз
Ақтау, сақтау – қасиетті қағидам!
Тауым анау – табынарым, киелім,
Өркешіндей өрге тартқан түйенің.
Өле-өлгенше сол өлкені сүйемін,
Өле-өлгенше сол өлкеге иемін!
Дала – менің көңілім де, тау – еңсем,
Алда-жалда ақ ордама, жау, енсең:
Тақ – төріме тағзым етіп еріксіз,
Есік жақтан еңкейерсің əуел сен!
Шалқақ кеуде, апайтөстер небір дөй
Əуре болған не кете алмай, не кірмей...
Қазыналы құтты мекен қайда бар
Қазағымның қасиетті жеріндей?!
Қазынаға сұғын салған сұм қанша?
Қазанымнан қайыр қанша, уланса?
Қайран менің қазағыма дəл қазір
Абылайдай арда туған ұл болса?!