Өмір, өтіп барасың қайрылмастан

Өмір, өтіп барасың қайрылмастан,
Өкпелідей заманға қайырым қашқан.
Жетегіңе ерем де жетімектей,
Етегіңе жармасам айрылмастан.
Қарай ма деп бірауық хал-жайыма
Шамам келмей жабысам шалғайыңа.
Талықсыған кезімде, талаураған
Су тамызсаң қайтеді таңдайыма?
Шабысыңнан жазбайсың жорғасымақ,
Жанұшырам жалыңа жармасып ап,
Құлқынына құзғынның құм құйылып,
Қалып жатыр қапталда қарға шулап...
Бірде ұғып өзіңді, бірде ұға алмай,
Өтемін бе ештеңе тындыра алмай?
Əй-шəйіме қаратпай ажал шіркін
Алмаса етті алқымнан бір күні, Алла-ай.
Өмір, өтіп барасың бұрылмастан,
Қызық қуып қыздайын қырым қашқан
Ашу басу айтатын шамаң бар ма
Адамдарға иттейтін ырылдасқан?
Қырық құрау, жүректі қырық жамау
Түңілтетін түбінде түрің бар-ау!..
Қабағың бір, қайтейін, ашылмады-ау,
Назарың бір, қайтейін, бұрылмады-ау.
Қара жердің түскенше қорабына
Көз қырыңды салсаңшы «қонағыңа»
Жалғыз аяқ жолымды жалғармысың
Жаһан кезген бабалар сорабына?..

---