Күрсініп салдық… – Исраил Сапарбай

Күрсініп салдық…
Неліктен, неге күрсіндік?
Түбіне түннің түсіп кетті ме бір Шындық?
Селк ете қалып неліктен, неге қымсындық?
Елп ете қалып Елеске қолды ұмсындық.
Түбінде түннің тұншықса қайтем Шындығым?
Жындының кейпін кешетін, бəлкім, күн бүгін?
Ағарып таңым… ашылса екен түндігім,
Омалып барып оңалса екен тірлігім.
Күрсініп салдық…
Жатыр ма екен іште мұң,
Еңіреп тұрып ернімді неге тістедім?
Су екен десем…
У ма еді ұрттап ішкенім,
Апыр-ай, Алла-ай, қандай бір күйге түскемін?
Не болып жатыр Адамда?
Мынау ғаламда?
Тайғанап кетсем табанға тіреу табам ба?
Тар жолда, əлде, тағдырым түсіп талауға,
Шындықпен бірге жұтылып кете барам ба?..