Денем – шоқ

Денем – шоқ,
Дегбірім жоқ,
Дертім – Өлең.
Кезім көп көше кезіп тентіреген.
Антымен алдаспанның Ажал келсе,
Семсердің өмір сүрем сертіменен!
Өрт тамған өнбойына өзегінен
Ақындар келіп-кетер кезегімен…
Қамалды қабағыммен бұзып-жарып,
Жаманды жазалаймын сөз оғымен!
Кездейсоқ кез болғандар сөз оғына,
Аттанар ақыреттің тозағына.
Жан-ділін жаһаннамға жөнелтерде
Жаһил де көз салмайды жазалыға.
Айналып өлең – дертке,
Дерт – өлеңге,
Арманда шермендеше шер төгем де.
…Жалғанға жалғыз ауыз тіл қата алмай
Жатармын мен де бір күн Жертөлемде…

---