Жыл басы – Исраил Сапарбай

Ақүрпек əлем,
Аққудай неткен əппақ ең?!
Дегбірсіз жүрек дерттенсе,
Кімнен таппақ ем?
Жалғыздан-жалғыз
қалдың-ау,
жаным, бөлмеңде,
Бармақты қыршып,
Жаныңды шымшып тəтті əуен?
Жалғыздан-жалғыз
қалдың-ау,
жаным, бөлмеңде,
Жаңа жыл кеші жапанды кезіп келгенде.
Шаншып бір кетті-ау мендегі жүрек шерменде,
Бөлмеңде шамың таң алды талып сөнгенде...
Үмітің сөнді,
Сенімің сөнді шамменен,
Сабырын сарқып,
Саябыр тартып жан денең.
Қала тұр қалғып,
Мен болсам қаңғып көшеде,
Қарайлай берем қалғандай үйде əлденем.
Қарайлай берем,
Қалғандай ұмыт əлденем...
Қалғып тұр қала,
Қалғып тұр терек талменен.
Жүрегің менен жаныңды жаулап жəйменен
Бұл өмір деген у қосып берер балменен...
Ақүрпек əлем,
Аққудай неткен əппақ ең?!
Дегбірсіз жүрек дерттенсе,
Кімнен таппақ ем?
Жалғыздан-жалғыз
қалдың-ау,
жаным, бөлмеңде,
Бармақты қыршып,
Жаныңды шымшып тəтті əуен,
Əттеген...