Босаға

Мен жыласам,
Қуанып досым күлер.
Жан таппадым көңілдің хошын білер.
«Үндеместе жатыр, – деп, – үйдей пəле»
Жауым да жоқ сыртымнан шошып жүрер.
Кез келген жан іркілмей ішіме енер
Аужайымды, ағайын, түсіне бер.
Жақұтындай жүзіктің мың құбылған
Жалықтырды түлкі өмір, мысық «өнер».
Айналайын, киелі Ақ босаға,
Қашан кірер жақынға ес,
Жатқа сана?
Төрге озатын немелер сені елемей,
Ойнап жүріп бір күні от баса ма?..

---