Қара мысық – Исраил Сапарбай

Тағы өттің-ау алдымнан, қара мысық?
Сенен гөрі жақсы еді бала күшік.
Мен барғанша төрінде қу сайқалдың
Отырмасын бір сабаз шарап ішіп?..
Қараң қалғыр, қайдасың, тұйық көше?
Сүрінсем де құласам, иық төсе.
...Қоламтасын қоздырып,
Қозын кеулеп,
Қол бұлғасып, қоштасқам сүйіп кеше.
Қара мысық...
Не сездім?
Не бүлінді?
Есігінің ілмегі неге ілулі?
Терезеден телмірген қу басым-ай,
Ептеп-сүптеп жатқан кім Елігімді?
Қара мысық...
Қара түн...
Мылқау қала...
Жындануға болады,
Шырқауға да!..
Махаббат жоқ!
Мəйшат бар!
Мəйхана бар!
Сүймек, күймек, өртенбек – сылтау ғана.