Даралық – Тұрсынхан Әбдірахманова

Туа біткен бойына
Әркімде бар даралық –
Батыл жүрек,
Алғыр ой,
Кемел ақыл, даналық.
Біреуде күш,
Біреуде іс,
Біреуде қадам бар алып.
Атасақ та дара деп
Даралықтан жатады
Ізгілік пен зұлымдық
Егіз өрбіп таралып.
Даралық емей немене
Қасақы күншіл
Жақсының
Соңына түскен шам алып?
Біреу қорқақ,
Кейбіреу
Топас яки білімсіз,
Біреу пысық,
Кейбіреу
Өлермен, жымсық, жұғымсыз.
Әрі тәйке,
Әрі алшы
Түсіп жүр ғой кей пысық
Маңайына ұғымсыз.
Жоқ деп дәлелдеңізші!
Айтқанымның бірін, сіз!
Тұра алмай ма, шіркін—ай,
Қалып қана жақсылық
Осылардың бірінсіз.
Егіз дүние осынау:
Жақсылық пен жамандық,
Бүліну мен амандық.
Басталу мен тәмамдық...
Айта алам ба тауысып.
Күн менен түн секілді
Қайшылық не қарсылық,
Сәйкессіздік,
Үйлесім
Жатады ғой ауысып,
Біз пендені таң қылып,
Көңілге тоқ тек қана
Ештеңеде
Ешқашан
Болмайтыны мәңгілік.
Күшті,
Күшсіз,
Бар мен жоқ ,,
Биік пенен аласа
Жатады ылғи ауысып,
Осынау шақ өмірде
Жүрсе адамдар, шіркін-ай,
Ізгілік атты
Ең кемел
Даралықпен қауышып.