Күндерім – Тұрсынхан Әбдірахманова

Кешірші, достым,
мазам жоқ соңғы күндері,
Ұқпадым мүлде,
хабарлайды екен бұл нені...
Риза емен өзіме дағы өзгеге,
Қуыс күндер бір
жылжып жатқан тек ілгері.
Қадамың толы
тек қана көктем гүлдері.
Шақтар бар еді-ау
жетелейтұғын ілгері.
Күй төгіп әсем,
кеудеңде бұлбұл құс сайрап,
Ағыныңда алып
жөнелер еді жыр селі.
Алыстан атой
бергендей еді қарлы шың,
Маңымды онда
баса алмайтұғын зәрлі мұң,
Қыз беріп, келін
түсірген сынды той-думан
Бәйгеден атың
келген тәрізді әр күнің.
Қайдасың, қайда, рахат сол бір шақтарым,
Жаңғыртып жаһан
сорғалайтұғын мақпал үн.
Жайлаудай жасыл
жауқазын шағым, сені іздеп,
Мазасыз жүрек
бір қалтарысын ақтардым.