Мамам бәрін біледі – Тұрсынхан Әбдірахманова

Келген еді Әсемнің
Қонаққа қырдан әжесі.
Құрақ ұшып, бәйек боп,
Сәбидің қалмай жүр есі.
Айтып берді нақыстап
Білетін өзі тақпағын.
Енді бір кезде әкелді,
Көтеріп жәшік шап-шағын.
Ойыншығын көрсетіп,
Ә дегенше тауысты.
«Мен саған оқып берейін» –
Деп кітапқа ауысты.
Зулатып айтып шықты да,
Өзінің жаттап алғанын,
Әжесіне ұсынды:
Сен оқы, – деп, – қалғанын.
Ысырды кейін өзіне,
Әжесі оқи ала ма: –
Мен білмеймін, құлыным,
Оқытшы, – деді, – мамаңа.
Тандана қарап әжеге,
Жымиып Әсем күледі.
Бір қарап қойды мақтана:
«Мамам бәрін біледі».