Бола алмайды көңіл құз – Тұрсынхан Әбдірахманова

Өкпелеген баладайын бұртиып,
Кең қабағын бірде ашып, бір түйіп,
Қуақы жас қыз мінезді қоңыр құз
Құбылады көңіліне сыр түйіп.
Жаздағы ерке жібек самал лебі жоқ,
Жаз тынысы, жайлы жұпар демі жоқ.
Паң теректің айыптыдай ажары,
Қазір оның жазғы жайраң өңі жоқ.
Қалыңдықтай жарын ойлап жүдеген,
Жанарында жас мөлдіреп тұр емен.
Ақ қайыңның селдіреген бойы тұр.
Ақ үкідей көктемдегі түлеген.
Жүзі солғын көрінсе де өңір күз,
Көре алмадым, жүрген адам көңілсіз.
Жерім жомарт, берекелі елім бай,
Өмір жарқын, бола алмайды көңіл күз.