Армысыздар, ағайын! – Тұрсынхан Әбдірахманова

Егіз өскен қос гүлдей бір бақтағы,
Егіз ұйқас өлеңнің ырғақтары
Тәрізденген
Туыс ел армысыздар,
Әз Салауат Юлаев ұрпақтары!
Аса ескен Оралдан самал желі,
Торғын тоғай, жұпар гүл, жасыл белі,
Ерке бұлақ, күміс көл – мекені бар,
Армысыздар, ағайын, башқұрт елі!
Бұл өлкенің сүйікті астанасы,
Бауырынан өрбіген жас қаласы...
Сәлем беруді үлкеннен бастау лазым,
Ар ма, Уфа, башқұрттың бас қаласы!
Көрікті жер, осынау сәнді ұяда,
Жыр ұшырып, қондырған ән қияға,
Поэзия бағының ақсақалы,
Ассалаумағалайкум, Сәйфи аға!
Поэзия ақ қанат құс саяда
Ғарыш аспай қалықтап құс қона ма!
Талай шынды талантты табындырған,
Ассалаумағалайкум, Мұстай аға!
Уа, армысыз, қайдасыз, ақын Назар,
Назар жүрген жер дейтін ән-жыр базар
Ән өргізіп, жыр баққан ел қызымын,
Топта тұлпар сыналса, құлаш жазар...
Қазақстан – елім бар тұнған нұрға
Байқоңырдан тарайтын ойға, қырға.
Сөз зергері ағалар келді бас боп
Алматыдан аттанған өлең-жырға,
Қазақ, башқұрт ежелден дәмдес-тұздас
Азаматы жарасып ескен сырлас.
Сәйфи аға, Би-ағаң салған дәстүр
Ғасыр асып, суынбас, һеш мызғымас.