Байғұс өлең – Тұрсынхан Әбдірахманова

Шөп те өлең, шөңге де өлең, өңге де өлең,
Жүгіріп шықсын мейлі дөңге де өлең.
Әйтеуір «түшкіргенге жәрәкім Алла»
Арналып жатыр теңге, кемге де өлең.
Білмеймін емес бүгін қай түс өлең,
Бояусыз, көз тоқтамас жәй түс те өлең.
Сабынның көбігіндей ұшатұғын,
Бозарған оңған бөздей байғұс өлең.
Емессің бұл күнде сен кімге нәсіп,
Бәріне ұмтылғанның болдың кәсіп.
Әйтеуір айқайы кеп, айтары жоқ,
Өлеңнен өлер болдық құлақ басып.
Пау, қайда асқар асып өткен өлең,
Тер төгіп, табан тозып жеткен өлең,
Жүректі бұлбұл сайрар көкек жайлап,
Бейшара қадір-құны кеткен өлең.