Шешен – Тұрсынхан Әбдірахманова

Ойхой, десеңші.
Сұлу сөйлейміз
Сылдырап тұрамыз.
Түйдек-түйдек тастап,
Ақылға құрамыз...
Әр салаға ой жіберіп,
Плеханов,
Добролюбов,
Чернышевскийлерді,
Тізіп, теріп,
санай келіп
Писарев,
Горький,
Белинскийлерді
Қайталап беріп,
Мінбеде тұрамыз
көкірек керіп:
«Ойпыр-ай, шіркін,
Жетісіппіз-ақ.
Бір-бірімізге
Құрыппыз тұзақ...
Оны айтқанша
Мұны айту керек.
Қырсыздық
қырсықты
Азайту керек...
Сұрау керек...
Сынау керек
Сөйтіп елдік құрау керек»,
Осылай сөйлеп
бөсеміз келіп,
Көзге ілініп,
Уәлі ауыздар арқылы өсеміз келіп.
Мінбеден түскен соң
Сөз бір жақта,
Іс бір жақта,
Гу-гу баяғы алып қашпа...
Қалтада ақша,
Машина аста,
Жүреміз желіп
Өлместей болып
Кейін бір жауап
Берместей болып.