Жиналыста – Тұрсынхан Әбдірахманова

Жұрт сөйлесін келемді етіп,
Тыңдағанды елеңдетіп,
Біздер,– деді, - терең кетіп
Отырайық өлеңдетіп.
Төрт жол өлең жазып ем тек,
Ол сегізбен жауап берді.
Жол артылтып қатырдым деп,
Иықтанып қабақ керді.
Сынайын деп шын күйінді
Бастап жана бір түйінді.
Жіберіп ем, жыр құйылды,
Миығыма күлкі үйірді.
Шуда жіптің арасына
Олақ түскен оқа жіптей,
Жылтыр сөздер тізбесі мән
Түсініксіз қойды бітпей...
Ойы онға бытыраған,
Нөпір сөздер бұрқыраған,
Мағынасы қалтыраған
Ақын көрдім жыр құраған.
Қиыса алмай, сыйыса алмай
Өлең тісі сырқыраған.