Роза – Тұрсынхан Әбдірахманова

Асықтай жонған
аяулы қызы қазақтың,
Қаршадайыңнан
тұлпарын мініп талаптың,
Рымбай қызы
Роза әнші атанып,
Асқақ әніңмен
аузына көпті қараттың.
Құмында өскен
Ертістің құба талым-ай,
Болар ма мұнша
жүрегің дарқан, жаның бай.
Он сегіз жаста
тізгініне өнер ие боп,
Сүйсінтіп көпті
топ жарып шықтың жалындай.
Даламда дарқһан
еркелеп өскен елігім
Жұлдыздай жанып,
мақтаны болған елінің
Сан сайыстарда
сақ сындырмаған санлағым,
Аузына алады
алғысын айтып елің мың.
Шет жұртқа еттің
қазақтың атын жария,
Ерлігі аңыз
әлемге әйгі Әлия.
Мөлдіреп бота көздері
«Алғыс!» – дегендей
Құндақ боп әнің
тапқандай қыршын жаны ұя.
Кен кеудесінде
сыр тұнған ата мекеннің,
Мұңына қоссаң,
асқақтап айға жетер үн...
Өнерімізде
Розалардың дәстүрін,
Жалғап, ғасырдан
асырып туын көтергін.
Шөлдесем сусын,
ауырсам, әнің даруым,
Еңбекте көпке
ұсынар қуат, қаруым.
Еліңнің бағы,
өнердің сынбас сағы үшін
Самғай бер биік
Құралай көзді, аруым.