Кеңесші – Тұрсынхан Әбдірахманова

Әншісіз, ғалым да сыз, ақын да сыз,
Кенде деп айта алмаймыз ақылға сіз.
Бұл тұста қателесіп кеттіңіз-ау,
Япыр-ау доктор болып неғыласыз.
Осы даңқ, атағыңыз жетіп жатыр,
Бір емес, үш салада іске татыр
Еңбекпен көріндіңіз аз болды ма? —
Деп бір «дос» жерлеп мені етті пақыр.
Құныққан деп тұр атақ дәмін татып,
Тежемек ақыл айтып бұрқыратып.
Басталған істің жетіп тынар шегі,
Барына өз ақылы жетпей жатып.
Сырттан жұрт тон пішуге қандай шебер,
Барды жоқ, жоқты бар ғып үйіп-төгер.
Мұндайға ел алдында борыш барын
Ойлап бас қатырмастар үйір келер.
Басынан қырат
Ойпаңға түсе бастаса,
Түпкі есебі,
Ойлары іске аспаса,
Тарс жауып кеткен
Есігін қайта, тоздырып,
Созылады-ай кеп
Шикі қайыстан тілген таспаша.
Балуыз сөз кеудеме құйынды алып,
Кигізгендей жанымды үйірді анық