Өртен, жапырақ, күлге айнал! – Исраил Сапарбай

Өртен, жапырақ, күлге айнал!
Өмір мынау – мың майдан.
Керім, кербез кешегі
Келе қойсын күн қайдан...
Көктем мен жаз қалды артта,
Көнді көңіл бар-жоққа...
Қоңыр барқын аспаннан
Қонып жатыр қар баққа.
Сарыуайым меңдеген
Санамды енді емдемен.
Меңіреуге айналдым
Мезгіл жетпей мен деген.
Арзу айттым Айға да
Көз іңірге байлана...
Көксегенім – көкжиек,
Аңсағаным – айдала.
Өртен, жапырақ, сарғайған,
Өртенбеске бар ма айлаң?
Құдайым-ау, қай заман
Құс келгенше шалғайдан?..
Өртен, бықсы, түтінде,
Өткеніңе шүкір де.
...Жылай бермей сен де, Ақын,
Жыртығыңды бүтінде.