Ұлтым десем – Тұрсынхан Әбдірахманова

Ұлтым десем, жөнелесің тайсақтап,
Ойынды іркіп, әлденеден бой сақтап.
Бүгін айтып, ертең қайтып сөзіңнен,
Айырыласың көрік басар көзіңнен.
Ата-бабам мирас еткен қайран жер,
Ортақ Отан көрінгенге ойлап көр.
Ығыстырып, ие болып, орнығып,
Кешегідей көрсетпей ме қорлығын.
Бұдан жаман шақта ірге бұзбадық,
Күнін көре берсін дедік, қызбадық.
Келімсекке Отан етіп, ырза ғып...
Таңдандырды мынау шүлен мырзалық.
Жаудан жерді қашан қорғап беріп ед?
Қара шекпен шеркей сүйреп келіп ед!
Отан етер сіңді қандай еңбегі?
Сағым сынды намысымды жерледі.
Ортақ Отан!
Құлағымды қарыды,
Қай айтқаным қай мықтыға дарыды?
Халық не дер деген бар ма қаперге ап
Есі барлар естігенде налыды.
Өз жерімде неге болам құрамдас,
Өз төріне өз ғана еркін шыға алмас.
Ертең киер құл қамыттан тартып бой,
Намыс қуып өлгенім мың артық қой!