Сабыр берсін санаға – Тұрсынхан Әбдірахманова

Болсыншы деп тек тыныштық,
Тіледік, кеңес құрыстық
Татулыққа тырыстық
Түлен түртіп бара ма! 
Құдайға шүкір тынышпыз
Жазбаған бойын құныспыз...
Бұзылмаған шырышпыз...
Сонда да үйің пана ма!
Көп тағдырды күйреткен,
Көбелек қылып билеткен,
Отбасынан күй кеткен
Шағың тек соғыс қана ма!
Қалпыңа қазір көз жібер,
Сусыды құмдай көп жігер.
Үзілермен тұр көп күдер,
Жоқ соғыс ойда, санада.
Жақсылық басы нарық деп,
Боласың ертең қарық деп,
Бүйірің шықпай арық боп,
Зұлымдық кірді араңа.
Тоғыз боп жоғың қамайды.
Жауыздық үдеп тарайды.
Көңілдер жоқ күн арайлы
Бұл соғыс салған жара ма?!
Күн орнында, ай аман
Соғыс жоқ әзір таяған.
Тынымда кәзір қай адам?
Бұл соғыстан болған нала ма?!
Мол еді бұрын назарың,
Себебі кеткен мазаның.
Сол еді басы назаның
У сепкендей жараңа.
Жүргізіп бүгін әмірін
Ақша боп тұр ғой тәңірің.
Өзі боп өмір нәрінің
Әкелген бүлік араңа.
«Бар — жарастық, жоқ — ұрыс»,
Ұрыста бола ма тұрыс!..
Іріді төзімдер құрыш
Тек сабыр берсін санаға.