Жас кезімде жармастыңдар ағалап – Тұрсынхан Әбдірахманова

Жас кезімде жармастыңдар ағалап,
Өз қамдарың, күйіттеп кеп сағалап.
Бүгін пілсіп көкитіндер мені көр
Күн кере алмас кәрі атанға бағалап.
Жас қартаю, жарлы баю заңдылық,
Ал жаманның жақсы болуы — таң қылық.
Алла жерге қаратпайды әуелгі
Жаратқанын аруақты нән қылып.
Балаларды кінәлаймыз жазғырып,
Басымыздан өткендей-ақ аз қылық...
Өзімізге шаң жуытпай өкпелеп,
Әжемізге шағынатын наз қылып.
Қайран ана кешіп бала күнәсін,
Келінінің табатұғын «күнәсін».
Алла әзі жаратқан-ау кінәні,
Кешірімнен табатын ғып ұнасым.