Үмітшіл көңілің – Тұрсынхан Әбдірахманова

Үмітшіл көңілің
Ілгері қозғайды,
Өрбігіш арманың
Бітпейді, тозбайды.
Сол үшін аспанға ұш,
Жерге түс, тау төңкер
Бәрібір ешкім де
Жазмыштан озбайды.
Өзіңе-өзің риза
Болып жүрсің бірдіні.
Бәрі есіңе түсер-ау
Көз жұмарда бір күні.
Бұл дүниеде семіз,
Ол дүниеде арық
Боларыңды еске бір
Қойсаң деймін алып.
Құдайға, аспанға шығып,
Алғандай өзін нән ұғып,
Бір ауыз сөз қатуы мұң
Бетіне сұйығы шығып...
Болғаны көмекші ғана,
Санайды өзін бір дана.
Қайда апарып тынар екен
Елімді осындай сана.
«Ұлық болсаң, кішік бол» деген қайда!
Азамат болсаң тисін көпке пайдаң. 
Еріккеннен қабылдау сұрамайды ел,
Іздемес деп әулие бастық қайда.
Өзі егіп қоғамға түрлі дауды,
Қойды жиып қабылдап мұң тыңдауды.
Қатыгезден тас қамал құрып алып,
Жойды өзіне мұң шаға маңайлауды.