Додаға ода – Тұрсынхан Әбдірахманова

Тірлік — дода...
Көкпар алу ерге сын
Мінезімді ер үстінде тергесін.
Бұл далада —
Менің ұлы айдыным.
Айдынымды
Дәуір желі тербесін!..
Нұрлан Оразалин

Өмір — күрес, қоғам — дода,
Додаға түседі өзіне сенген.
Топ ішінен талайы оза
Көкпар алады күші асып жеңген.
Өзіңе деген,
Нұрлан, сенім өтеліп,
Көкпарды тастадың
Одаққа әкеліп.
Бұл — қазақ салты, үлкен шаңыраққа
Көкпарды сыйлау ойлап, ағайын,
мәніне жетелік!
Әсіре мәз болып көкпар түскен үй,
Ауыл шаттанып,
ән-жырдан тартып сый, Той жалғасын тауып
серпіліп халық, Кешеді бастан
ғажайып шатты күй.
Сол рәсімді өткердің Нұрлан!
Мен шашу шаштым ән менен жырдан.
Қара шаңырақ бір түлеп қалды
Алыптар тобы сонау — ағалар құрған.
Бауырлар аңғар, сөзімнің парқын,
Нықтап іргесін қазақтың салтын,
Дәстүрін асыл аспандатайық,
Ұлттың, ұрпақтың жүзі үшін жарқын!
Айдыны өсіп, көрінбей нұрдан,
Дәуірдің желі гулесін қырдан.
Теңселіп дала, шайқалсын орман,
Ақындар төккен ғажайып жырдан!
Айдарынан жел есіп қалам,
Көкпарлар сыймай додалы алаң
Құлпырсын қызыл тіл өнерімен
Тамсанып оған таңғалсын ғалам!

25.02.2003 жыл