Қысқы кіреші – Сәбит Мұқанов

Аппақ мидай кең дала,
Ирең күртік айдала,
Сырғанайды бұрқасын.
Біріне-бірі жалғасқан,
Төбе-төбе қар басқан,
Ағаштың жел жақ қырқасын
Қылқиған қурай қылтанын,
Жайқалған ағаш бұтағын,
Ағарған қырау басып тұр.
Күннің көзі қылтыңдап,
Қар ұшқыны жылтыңдап,
Көктен күміс шашып түр.
Керілген кең далада,
Қисайып жатыр шанада,
Кірешілер келеді.
Мұрыннан буы бұрқырап,
Үстінде қырау жылтылдап,
Аттар борт-борт желеді.
Кей жерде тақтай даңғыл жол,
Кей жерде дең, кей жерде өр,
Ала-құла жол үсті.
Селкілдетіп доғасын,
Сықырлатып шанасын,
Салады ат бар күшті.
Аязға бетін жалатып,
Арқасын желге қаратып,
Кіреші әнге басады.
Біразы жолда алысып,
Шанамен қатар барысып,
Уыстап қарды шашады.
Екі қолын қусырып,
Жағасынан бу шығып
Шоқпыт-ақ отыр шанада.
Артылған үйде астығын,
Қапшыққа тиеп бастырып,
Әкеле жатыр қалаға.