Жылап тұр Алматы көктемi – Есей Жеңісұлы

Жылап тұр Алматы көктемi,
Қайғысы көп пе едi?..
Бұл кеште бұйығып отырмын,
Сол үшiн сөк менi...
Ғашықтар табысып жолда тұр,
Қайың-тал – қолшатыр.
Арудың маңдайын сүйгiштеп,
Тамшы әуре боп жатыр.
Машина көз жасын сүртедi,
Аспан нұр бүркедi.
Жылаулы Алматы көктемi,
Сезiмдi түртедi.
Бiр толып, қуанып тас жылға,
Күлер су астында.
Алты ай хан Алатау ақ қары,
Сен шыңға қаштың ба?
Қу қыздар, жiгiт тұр гүл алып,
Тезiрек шығалық.
Бозбала көп күтiп қалмасын,
Мойнына су ағып.
Сұлу-ақ Алматы көктемi,
Қайғысы жоқ, тегi...
Тамшы боп терезең үстiне,
Тамғым кеп кеткенi...