Сүйкiмдi еркесi даланың – Есей Жеңісұлы

Сүйкiмдi еркесi даланың,
Сыртыңнан сүйсiне қарадым.
Бiлдiрмей ұнатып жүрем де,
Мен сенен көз жазып қаламын...
Қарағым...
Бүгiн де сенi ойлап ояндым,
Жабырқап жылжиды баяу күн.
Қонбаған бақытым, мен сенi,
Жоғалтып алуға таяумын...
Аяулым...
Жас жуды жанымның бiр төрiн,
Ешкiмге көрсетпей сүртемiн.
Лықсыған сезiм мен сөздi де,
Айта алмай, көрсетпей iркемiн...
Үркегiм...
Саяқтау жүретiн жан едiм,
Сен келдiң, жымиды әлемiм.
Шегiне жеткiзiп кетесiң,
Жүректiң мұңдылау әуенiн...
Әдемiм...
Осылай арнадым саған ән,
Алыстап кетесiң жағадан.
Мен болсам, қатты бiр күрсiнiп,
Баяғы күндерге оралам...
Шағалам...