Басқаша едi аңсарым жүрегiмдегi – Есей Жеңісұлы

Басқаша едi аңсарым жүрегiмдегi,
Иеленiп алды да бiр өмiр менi,
«Оймен де, қырмен де жүре бiл» дедi.
Осылай өту тiрлiктен тiлегiм бе едi?..
Бiр пақыр болдым шайқалған миы,
Кеудемде жаным өзiме сайқал налиды.
Айналам – көзге көрiнбес шайтандар биi...
Дiңi бос менi олар қайдан таниды?
Әлсiз бұлқынып ар-намыс деген,
Өтiрiк сөзбен дос болдым, жалған iспенен.
«Тазарамын» деп ертеңдi алданыш көрем,
Бiр кезде аппақ парақ едiм ғой таңба түспеген...
Қызықтап жүрiп тәннiң құмарын,
Өзiмдi ұмыттым, қаңғырды қаным.
Бағынып жүрiп, бәрiн сынадым,
Бағынып бiттiм.
Ендi... бағындырамын.