Бiр сәттiк қана торығу – Есей Жеңісұлы

Мәнiс кеттi.
Тiрлiктен мәнiс кеттi,
Мен аңсаған керемет алыс кеттi.
Бiрде қырға, бiрде ойға домалайды,
Менiң басым доп iспеттi.
Орындалмай жоспарым, ойлағаным,
Жiңiшкердiм,
күнде жүз қайраламын.
Бiр сәт әйтеу қояды алдандырып,
Қиялыммен ойнағаным.
Терiс тартып тiрлiгiм орамалын,
Киiп алған көзiне томаға күн.
Жалғыз жүрiп алыстап барлығынан,
Жалғыз жүрiп ораламын.
Сөйтсем-дағы жақсыдан үмiттiмiн,
Тек әзiрше бағымда сынық гүлiм.
Тәттi мұңға шомылып өтсiн мейлi,
Менiң жалын жiгiт күнiм.
Мың ойланып, берсе егер бiреу сыртын,
Тәлтiректеп, баса алмай жүр ем, шiркiн...
Кейiн осы мазасыз күндерiме
Аянышпен күлем, мүмкiн...