Бәйтерек тектес шынарым

Аштыққа ұшырап, жастығын сезбей, соғысты жеңген кейуана,
Бар қиындықты көтергені аздай, тағы да қайғы жиған,ә?!
Көнерген сол бір шеткері үйде немере ғана сенері,
Мұңын шертеді, жүрегін жеген шемен сыр ішке сыйған ба?
Қамықпа, әже, жуып берейін ақ жаулығыңды кірлетпей,
Көңіліңдегі кірбіңдерің де ар суыменен бір кеткей!..
Мен ес білгелі көз алдымдасың, анамның әзіз анасы,
Бәйтерек тектес биігім менің, аласармас шыңым, бірбеткей.
Күте бер, әже, оралам саған, күрең шәйіңді демдей бер,
Сандықты ашып, зер камзолың мен ақ жаулығыңды сәндей бер.
Қаһарлы хандар тізесін бүккен анадан асыл адам жоқ,
Дүниенің қадір-қасиетін де жалғайтын, әже, сендейлер.