Өлең, жыр, ақындар

Белинде

  • 06.09.2021
  • 0
  • 0
  • 528
О, не үшін мені бар бақытқа бөлейсің,
Көпшіліктің ортасында, төрінде?
Мен бе едім сол балалықтың шағында,
Қуанышымды сезбеген?
Сүйетінім ерекше бір
Айлы түнді бейбітшілік күндерін,
Сәулесі ағып төмен сорғалап,
Тура бір түс көргендей.
Бақытты, таза, терең түсімде,
Бар арманыма жеткендеймін.
Сол бір тас қараңғы түнек ішінен,
Аққұба жүзің көрінген.
Мен емес пе едім,
Сол бір айқай-шу, жарық-нұр боп елестеген.
Өзге жандар арасында
Ең болмаса сенімен бірге ойнап-күліп,
Жаныңда өзіңмен бірге жүрсем,
Қуанышымда менің шек болмас еді!
Жоқ, көктемнің жарқыраған шуағында да емес,
Көкорай шалғын даласында да емес,
Көктемім сен жүрген жерде,
Бар табиғатым да өзің, періштем менің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бұлбұл құс

  • 0
  • 0

Жеңіл қанат қаққан салқын самалдарға,
Еріксіз мен таң қалам:
Сенсіз өмір сүруді сенен есіту сүйіктім,
Қаншалықты менің жаныма ауыр батар дейсің.

Толық

Өзін өзі ақтау

  • 0
  • 0

Өзімнің өткен сыбдырлы күндерімді
Көзіммен мен қалайша оқып көре аламын...
Және де жапырақшаларды іздеуменен
Бір үйден бір үйге жүгірумен сандаламын!

Толық

Әлемнің ықыласы

  • 0
  • 0

Қасиетті ұлан-асыр тойдан кетіп,
Жан жаққа шуақтанып шашылыңдар.
Жалған өмірді жалғап,
Алып жолдар, кеңістікті жарып өтіп,

Толық

Қарап көріңіз