Өлең, жыр, ақындар

Мұңлы шығарма

  • 06.09.2021
  • 0
  • 0
  • 618
Азап-қорлықтан мылқау болған

Адамдарды,
Сол жерді көру,
Құдайым менің маңдайыма жазған екен,
Мен де сондай азап шектім.
«Торкеато Тассо»

Нендей жаңалық әкелер екен жүздесу күні сағына күткен,
Ашылмаған өкініштің гүлін бе?
Тозақ па, әлде жұмақ па –
Қуаныш па, әлде реніш пе?
Ойыңды сенің күдік ұялаған.
Күмән жоқ!
Жәннәттің ол қақпасында,
Сенің ұршықтай көркің – оның махаббатында.
Мәңгілік лайықты өмір сүрген, белгісіз жандай,
Сен ендің шаттықтың қыстағына.
Бұл жерде бар арманың болған,
Бұл жерде үміт, ықылас, зарығу жоқ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қоштасар сәт

  • 0
  • 0

Бар қуаныштарын тоқтатып,
Соңғы рет барып,
Сүйіктіңнің аузына жармасасың.
Келе жатып – асығып сен –

Толық

Бүгінімде – өткендерім

  • 0
  • 0

Бау-бақша таң шуағымен
Раушан гүлдері нұрланып,
Тұр бірлесе гүлдеп жайқалып.
Әріректе – тып-тыныш ұйқыда жатыр,

Толық

Ән-жырлардың түлегі

  • 0
  • 0

Кең даланы, қалың орманды
Терең бойлап жағалап,
Күннің тал түс, бел ортасында
Әсем әнге, жырға қосып,

Толық