Ақын – Иоганн Вольфганг фон Гёте

Ессіз болма,
Есігіңді аш айқара, келген жанға!
Адам болдым мен бұл әлемде,
О дегенім – өмірде күрескермін!
Қарашы мына жаратқаныма, –
Махаббат түсінің алдағанын,
Күнделікті өмірдің алдамшы екенін де,
Жарық қырағы көзіңмен оқып білерсің.
Жақсылық пен туралық тұрар мәңгілік өмірде деп,
Жалған дүние, шіркін, тұрмас мәңгілік деп,
Адал ниетіммен әңдеріме қанат беріп,
Жүректің адалдығын жырға қосып, өлең айттым.
Қасық қанымды да, жанымды да аямадым,
Бар өмірімде жақсылармен бірге болдым.
Маған қарап тұрса екен, шіркін,
Бар тамаша, ғажап, әсем, сұлу жүректер,
Мәңгілік махаббаттың нұрын жағып.
Күннен күнге мәңгілік өмірге жол салар,
Бүгінде саусақтарыңмен санайтын – қолыңды бер.
Маған да жәннәт төрінен орын тиіп қалар!

1815