Өлең, жыр, ақындар

Сенің Эдемің

  • 06.09.2021
  • 0
  • 0
  • 491
Ең бір ғажап сұлу жанның алдында,
Бар күш-қуатым таусылды.
Қанатты күнім сызданып мұңайды,
Есептеп сен әрбір сәтті, тұнжырап,
Жарты күннің сәулесімен жарық беріп,
Түннің сүйген ізін жасырмадың.
Бір-біріне ұқсас, кейде
Бөлек мүлде ағайындай,
Сағаттар соғып тұр көңілсіз, бірқалыпты.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Фридерике Брион ханымға

  • 0
  • 0

Оянғын, шығыстың ақ таңы!
Сенің жарық күндей жарқырап,
Қадала қарағаның,
Түннің көлеңкесін таратқандай.

Толық

Сот алдында

  • 0
  • 0

«Кім екенін мен сендерге айтпаймын,
Қалсам да одан жүкті боп»:
«Түуһ, салдақы-ай!...»—
Өйтіп жала

Толық

Қарашадағы өлең

  • 0
  • 0

Садағыңның оғын, – ақ шаштыға қаратпағын,
Күннің бағытын жылжытып,
Көлеңкелеп жауып көк аспанның жарығын,
Бірінші қарды бізге сыйлаған.

Толық

Қарап көріңіз