Көздері - күн, кірпігі - нұр – Мерей Қартов

"Күрсінгенім" - деп
түсін күн күркірін,
Мың сұрақтан
құралған мың бір түнім.
Әлемді жарық
қылып жібереді,
Көріктім,
Күн-көздерің, Нұр-кірпігің!

Күн көзіңе
ғашық боп, шырай берген
Қымсынып
құшақтағам құмай белден.
"Жұмақ" деген
екен-ау жер бетінде,
"Хор Қызын"
аямапты Құдай меннен.

Сенсіз өмір,
өлең де қайда маған,
Жалғыздықтан
жабығып айға қонам
Жүрегіме тамады
мөлт-мөлт етіп,
Кіршіксіз нұр
көзіңнен тайғанаған.

Сезінші
сезімімнің сіркірін бір,
Өтсе егер
өкінемін бір күнім құр,
Қараңғыдан
жанымды құтқаратын,
Жарымның
көздері-Күн, кірпігі-Нұр!