Бұл бетте «Бұрмасай» атты Мерей Қартов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
О, Сүмбіле сүттей-ақ, ұзақ күнім қысқарды. Қарашаны күтпей-ақ, қыр асырдым құстарды.
Сенен құдірет сеземін, Баспаным нән, Аю демі еседі қош қарыңнан. Қызыл-жасыл жайнаған дүние-ай деп, Құбылады шуаққа таста қынаң.
Жар болшы, жалғыз Жасаған, Мінгенім тарпаң-қашаған. Қайрақ тастарға қамығып, Қасаң тағасы босаған.
Мен жылап ем, көңілшек Тау жылаған. Қайыңның да көз жасы тамшылаған. Ай тұмсығын тығады қолтығыма, Ал, қойнымда бұлттар бар маужыраған.
Қияққұлақ құлын-жондарға бәйіт оқиды паң қарға. Желіні жер сызған көп бұлттар жата кетпекші жарларға…
Қар жауса қабағынан сүрең кештің, Жұлдыз бағып соңынан жүрем көштің. Бұзады тыныштығын қара түннің, Күрт-күрт шайнап сұлысын күрең бестім.
Хабарлама
INFO
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
- Сәкен Сейфуллин
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі