Сен едің – Мағиза Құнапияқызы

Жанымды алғаш жылыттырған таңдандырып ай,күнді,
Күліп тұрып ұмыттырған қасірет пен қайғымды.
Көп дауыстың арасынан жалт қаратып өзіне,
Жетелеген жүзейік днп өмір деген айдынды.

Түнде түске оянғанда ойға келіп ертемен,
Нәзік сымға сырын қосқан қыйыр жатқан өлкеден.
Салқын таудың секемшілдеу,салқын қанды бір қызын,
Жүрегінің жалынымен жастығымен өртеген.

Содан бастап жүрегіме бір сыр болып құйылған,
Қыран болып құшып кетер ұшып келіп қыйырдан.
Адамдық пен тіршілікте адалдыққа сыйынған,
Арым кетсе тірлігімнің құны арзан деп тыйыннан,
Сағындыртып жүрегімнің барабанын жиі ұрған.
Сен едің!!