Қоштасу
- 0
- 0
Самарқау күздің бір түні,
Жан-жаққа шашқан ай нұрын.
Бәрінің кеткен сүлкіні,
Бейнесі бар қайғының.
Бұл бетте «Құштарлық» атты Тоқтарәлі Таңжарық жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Көгілдір ай сәулесі астында буырқанып жатқан теңіз…
Толқындар сапырылыса шайқаған айдың «өлі» денесін.
Бәлкім, сол Ай – біздің ғұмырмен егіз,
Бәрім...
…Солады сыйлауға жаралған гүлдер.
Дәл осы гүлдердей
қарашығымызда қуарып, солар күз.
Әрине, тым қиын өткенді ұмыту мүлдем…
Түн. Құлазыған бейне.
Айнаның жүзінде сағым.
Екеуміз өксиміз кейде,
Еске алып бақидың таңын.
Райхан
Тоқтарәлі Таңжарықтың “Құштарлық” өлеңін оқып шықтым — бұл шығарма маған махаббат пен сезімнің нәзік сыры туралы терең ой салады. Өлеңнің “сенің алма жүзіңді аяз келіп ақырын шымшыласа…” деген жолдары жүрекке жылы тиеді әрі жүрекке жақын әсер қалдырады. Автордың поэзиясы адам жүрегіндегі құштарлық пен сүйіспеншілікті табиғат көріністерімен үндестіріп, оқырманның сезіміне шынайы жол ашады. Мұндай өлеңдер қазақ поэзиясының қазіргі әдебиеттегі байлығын көрсетіп, сезім мен сөздің үйлесімділігі арқылы оқырманды әсерлендіреді — рахмет!