Айқай

(Қайрат Рырқұлбековтың жазылмаған жыры)

Ұлтым ұлық бола алмай, рухым көкке қона алмай,
Қара жерден қамығып мен де өттім, о, Алла-ай!—
Қайғымды айтып қайыңға.
Өкінішім — өткенім, өзегімді өртейді
Көкірегімде тұншыққан жалғыз айқай.
Сол айқай —
Азаттығым жайында...
Рухымды күйдіріп, ібіліске сүйдіріп,
Сайтан ойнақ секілді сақ-сақ қара түн күліп...
Қанатымды қайырған.
Ақ жүзінен қан тамған қылышыма серт еттім,
Құлағыма жеткенде шырқыраған мұңлық үн,
Баз кештіріп жанымнан.
Мынау ғазиз шаһарды шеру кезіп қаралы,
Аруақтар үні мен әуен билеп азалы—
Қыл қобыздың зарындай!
Сол әуенмен ілесіп рухым менің жаралы,
Көкірегімді күйдіріп көкке сіңіп барады,—
Лаулап ұшқан лағылдай...
Шерменде боп шежірем жатырмын мен шалқамнан,
Қарашығымның түбіне қасіретімнен қан тамған, —
Кек пен қарғыс — көзімде!..
Жарты әлемді шарпиды жаңғырығым, сезем мен,
Тас табыттың ішінен тағдырымды айқайлап
Түрегелген кезімде...

2006 ж.