Аспанменен, жерменен, теңізбенен

Аспанменен, жерменен, теңізбенен,
Өмір сүрер өзіңді егіз деп ем.
Егізімді шарқ ұрып іздемесем,
Ешбір жан жоқ мені ойлап, мені іздеген!
Келе жатып жолменен, тауларменен,
Тау үстінен тау болған арман көрем.
Айтар болсам әжемнің сөзіменен,
Осы екен ғой, осы екен «жалған» деген...
Осы жолмен бір кезде көшкен елім,
Көшіп жүріп көп өмір кешкен елім.
Тау үстінде тау болып жатқан ерді
Сүйген едім деуге де сескенемін...
Ерлік жасап егізім мен үшін де,
Келе алмай бір кеткендей келісімге.
Жер көрпесін жамылмай сағынышым
Тірі жүрген сияқты ел ішінде.
Сырларымды айтармын кімге бүгін,
Кімге бүгін құлайды бұл көңілім.
Қай жерлерде қалды екен аяқталмай
Менің тірі жастығым, күнделігім?..
Аспан – айдын айнадай жатыр ашық,
Құпиясын зерттер кім, ақылы асып.
Тау басында тау жырын оқыр ма екен,
Жылдар, жылдар соққан жел бетін ашып.
Алтын – бесік тұрғандай тербетіп ел,
Тербетіліп еліммен ер жетіп ем.
Дос жүрегі жазылған күнделігім,
Күнделігім көшкен бе жер бетінен?
Сол бір адам – арманым мәңгі менің,
Мәңгілікке көміліп қалды көңіл.
Жерге сіңген бәйтерек тамырындай,
Жерде жатыр қимасым, жан-жүрегім!..

---