Көлеңке – Алма Түсіпбекова

Өксігімді басуға,
Келген едім өлеңге.
...Етегімді басуда,
Еріп жүрген көлеңке.
Жаза алдым ба, жырды нық,
Күн алыс па – қорымнан?
...Сол көлеңкем бір жүріп,
Қалған емес соңымнан.
Алыс қалса қайтеді,
Менен нені ұғады?
Еріп жүру жай, тегі,
Алдыма да шығады.
Бұл бейдауа бейнеден,
Талай мұңға жолықтым.
Іздеп оны кейде мен,
Елеңдейтін болыппын!
Бірге туған жандайын,
Адамзатпен аталы.
Пенделіктің әрдайым,
Атын жемдеп жатады...
... Ар атамның еліне,
Жолға шығам мен ертең.
Тастама,- деп, - мені де,
Тағы ермекші... көлеңкем...